mijn thuis is waar mijn bedje staat ...

Alle waarschuwingen over jetlag ten spijt, voelen we ons toch fris en gezond en duiken we sinds een paar dagen weer met volle goesting in het gewone belgische leven.

't Is goed weer thuis te zijn.

Dikke kus,
Leentje & Michiel

Back Home, part two

Ondertussen veilig en wel geland in Singapore. Even snel posten dat alles volgens schema verloopt, wat betekent dat we een dag terug in de tijd vliegen. We zijn nu eigenlijk al morgen, maar straks zijn we toch weer gisteren... Da`s nog eens tijdreizen! Dus, de 18e komen we aan.

Groeten,

Michiel en Leentje

The final countdown

Inderdaad, het is zover, het einde is nabij... Nog minder dan 5 uur en we stijgen weer op richting Singapore, vervolgens London en tenslotte Brussel. Als alles volgens plan verloopt, landen we op 18 september om 13 uur op vaderlandsche bodem.
De voorbije dagen waren nog heel aangenaam. The Great Ocean Road was gewoonweg prachtig, daarvan zullen de foto`s wel kunnen getuigen. Daarna zijn we naar Daylesford gereden, een klein erg pittoresk dorpje, bekend voor zijn geneeskrachtige bronnen. Daar hebben we genoten van een verwenbeurt met sauna, bubbelbad, zoutbad, modderbad, honing- en melkbehandeling, kortom, het perfecte recept om te ontstressen :-)
Gisteren een aangename avond met John en Dee doorgebracht: eerst lekker gegeten en daarna nog even een gezellig kroegbezoekje.

De volgende Skippyonline zullen we waarschijnlijk in ons thuisland schrijven. Niet vergeten: 15 oktober, fotoavond. Verdere details volgen nog.

Tot erg binnenkort in levenden lijve,

Michiel en Leentje

I've found my thrill, in Broken Hill

Hallo daar iedereen,

We vertrekken hier vandaag uit Broken Hill, een oude mijnstad aan de rand van het niets, met een rijk verleden en een beroemde TV-serie (Flying Doctors). Rijk mag je hier letterlijk nemen: in de mijn vond men zilver, zink en lood. Verleden: tot voor kort was er op elke straathoek een hotel. Flying Doctors: de echte RFDS heeft hier een echte basis, met vliegveld, vier vliegtuigen, dokters en kliniek met alles er op en er aan.
Eergisteren heeft het een beetje geregend, en waarschijnlijk spreken de mensen daar volgende maand nog over, want voor deze regen hadden ze het steeds over de regen van 2 weken geleden waarbij er toch wel 5cm water was gevallen (zij noemen dat hier dan: "de hoofdstraat van Broken Hill stond onder water"). Gisteren was er dan weer een zandstorm, zodat onze mooie blinkende brandschone bus er nu uitziet alsof we er Parijs-Dakar mee hebben gereden en gewonnen.
Vandaag rijden we terug naar de state Victoria, waar onze reis begon. Wat natuurlijk ook betekent dat onze reis ook bijna eindigt... maar niet getreurd want we hebben nog enkele pareltjes voor de boeg: de Murray River, Grampians National Park en Great Ocean Road (en dan natuurlijk weer Melbourne met John en Dee). Het ziet er dus allemaal nog fantastisch uit.

Dikke kus,
Leentje en Michiel

Alice is Wonderland

1 september: veel plezier op school, beste schoolgaande jeugd ;-) (en ons Anneke)!


Wij zitten ondertussen in Alice Springs, pal in het midden van Australie (en voorbij het midden van onze reis). Alice is de perfecte uitvalsbasis voor lange autotochten naar verre, maar o zo indrukwekkende oorden.

Boven (ten noorden van dus) Alice liggen de McDonnell Ranges. Goed voor ne schonen dagtrip met veel heel mooie zichtjes.
Maar dat was niet de reden van onze tocht naar the Middle of Nowhere... We waren hier eigenlijk voor Kings Canyon en Uluru (aka Ayers Rock).

Kings Canyon is echt geweldig (en niet alleen omdat het volgens Michiel op stapels pannenkoeken lijkt...). Heel zachte, afgeronde, rode zandstenen bergen, met heel wat mooie bloemetjes en planten. Leuke wandeling gemaakt, en een paar druppels regen gehad.
Die regen zorgde ervoor dat het rode landschap nog indringender rood werd, en dat er nog meer bloempjes de kop opstaken.

Van Kings Canyon reden we verder naar Uluru (je weet wel, die platte, rode berg). Uluru is inderdaad heel indrukwekkend, en de zonsondergang heel pittoresk. Hadden we ook nog eens het geluk om net daar te zijn op het moment van de volle maan !
Niet ver van Uluru (45 km is hier inderdaad 'achter den hoek'), ligt Kata Tjuta, een andere, zeer indrukwekkende rode bergformatie. ('t Is hier niet voor niks de Red Centre). Ook hier was de zonsondergang een aantal foto's waard.
Enige nadeel aan de regio Uluru - Kata Tjuta is de prijs van de accommodatie (30 dollar voor een kampeerterrein, waar dat anders tussen de 10 en de 20 dollar is; 1 dollar is 0.65 euro). We hebben dat onze reis echter niet laten verstoren, en hebben gratis gekampeerd op een rustplek langs de Stuart Highway (samen met nog een aantal andere prijsbewusten). Nu moet je je zo'n Highway niet voorstellen als de Belgische Autostrades, het lijkt bij tijd en wijlen soms meer op de Bloksesweg tussen Kapellen en Kalmthout (lees: onverlichte tweevaksbaan).

Vandaag blijven we nog even in Alice rondwandelen (terug wat aanpassen aan de bewoonde wereld) en morgen nemen we opnieuw de Ghan-trein, nu richting Adelaide in 't Zuiden. Van Adelaide rijden we dan met een campervan naar Melbourne> Hoe de exachte reisroute er uit zal zien ligt nog niet echt vast. In tegenstelling tot in deze regio, zijn er daar immers meer dan 1 'sealed road', en zijn er echte, bewoonde dorpjes in plaats van roadhouses met een aftandse maar charmante en noodzakelijke benzinepomp ervoor.

Dikke kus, en tot de volgende keer maar weer!
Leentje xxx

PS Michiel is het met alles wat ik hier boven heb geschreven eens .